Nie mleko w proszku i nie kajmak. Dodaję to i wafle kakaowe są lepsze niż w PRL-u

Kiedyś przekładało się je w każdym domu. Dziś gotowych wafelków jest w sklepach multum, ale to już całkiem co innego. Własnoręcznie zrobione andruty kakaowe są moim zdaniem smaczniejsze, zwłaszcza z ulepszonym kremem.

Sposób na przekładane wafle bez mleka w proszku i kajmaku

Masę do wafli robiono swego czasu na różne sposoby, ale najpopularniejsza była mieszanka margaryny, cukru, kakao, mleka płynnego oraz tego w proszku, które sypano wręcz na szklanki. Do lepszych wersji dodawano masło, podobnie jak w drugim wariancie smakowym deseru. Bazą tego kremu był kajmak ze skondensowanego mleka w puszce, który robiono przez jej długie gotowanie.

Nie są to jednak zdrowe składniki. Mleko w proszku ma wysoką kaloryczność (około 480 kcal w 100 g) i zawartość laktozy, która wynosi około 40% (a w odtłuszczonym aż 50%). Zawiera nasycone tłuszcze i utlenione formy cholesterolu, które sprzyjają miażdżycy. Nie lepiej wypada kajmak, domowy czy tym bardziej kupny z olejem palmowym. Długie ogrzewanie mleka z cukrem powoduje powstawanie szkodliwych związków, które wywołują stres oksydacyjny i stany zapalne. Masa krówkowa ma wysoką kaloryczność (około 300 kcal w 100 g) i zawartość cukru, z którego składa się w połowie.

Dlatego całkiem zrezygnowałam z tych produktów, a dodałam coś naprawdę wartościowego. Choć migdały nie pomagają w oszczędzaniu kalorii, zapewniają cenne białko, zdrowe tłuszcze, błonnik i minerały.

Tak robię wafle kakaowe z migdałami

Do masy dokładam ciemne masło migdałowe (z prażonego surowca) oraz migdały tarte. W odróżnieniu od mielonych, czyli mąki, mają postać grubszych drobinek. Aby podkręcić ich smak, wrzucam je na krótko na suchą patelnię. Przy prażeniu ważne jest ciągłe mieszanie od dołu i krótki czas obróbki.

Baza kremu to nic trudnego. Wystarczy podgrzać mleko i rozpuścić w nim masło zwykłe i migdałowe. Do tego idzie reszta produktów, czyli cukier, migdały, kakao, ekstrakt z wanilii oraz sól. Gdy mieszanka jest gładka, dokładnie ją studzę. Przy przekładaniu nie może być ciepła, bo inaczej wafle od razu zmiękną i zrobią się gumowate.

Masę rozkładam równomiernie między wafle, które następnie obciążam deską do krojenia i często jeszcze garnkiem. To pozwala jej wypełnić wszystkie zagłębienia i scalić warstwy. Po tym czasie schładzam całość w lodówce. Andruty podjadam już po kilku godzinach, ale najlepiej smakują po całej nocy, bo uzyskują idealną konsystencję.